Nje vajze ishte merzitur, tej mase
Rinte, mendohej, dhe qante…
Nje pale krah te kisha, te flutoroja deri ne hene
Te vija te takoja, e te puthja, Nene!

Prane vajzes, ndalon nje zog
Cke, vajze e bukur, perse te rrjedhin lot?!
Ah, zog i dashur, zogu fluturak
Qaj, doja te kisha dhe une, nje pale krah!

Si ty te fluturoja, vec nje here ne hene
Por,, une jam njeri, te fluturoj s’eshte e thene!
U mendua zogu, pergjigje i ktheu
Te fal une te mite, e menjeher i preu!

Vajza u gezua, krahet mori hua
Zog o zog i dashur, ta dish se sa te dua
Krahet i perplasi, dhe fluturoj si flutur
Zogu e shikonte, dhe rrinte i strukur!

Arriti ne hene vajza, me gezim te madh
Por teper e zhgenjyer, ne tok zebriti prap
Pse je serish merzitur, s’arrite deri ne hene?
Te falenderoj per krahet, por s’pashe gjekundi Nene!

Zogu ishte i mencur, se kish gjezdis dynjane
Nena ndodhet kudo, madje, dhe ketu prane
Nenen e ke ne zemer, ne ajerin qe thith
Por, nuk mund ta shohim, se eshte kthyer ne shpirt!


Suzana Bace